Archive for the ‘Nauka’ Category

postheadericon Cele przedsiębiorstwa

Celem przedsiębiorstwa formułowane są na podstawie misji oraz na podstawie analizy wewnętrznych i zewnętrznych warunków działania. Misja to koncepcja działania, formułowana tak by akcentowane były korzyści, jakie firma przynosi konsumentom. Konsekwencją zadowolenia klientów są korzyści przedsiębiorstwa. Misja powinna oddawać sens istnienia określony z punktu widzenia klientów. Bardzo ważna jest również strategia działania, która pokazuje jak dotrzeć do określonego i z góry założonego celu w strategii uwzględnia się mocne i słabe strony firmy, a także działalność konkurencji. Przedsiębiorstwa wyznaczają sobie na ogół kilka celów. Są to między innymi: zysk, wysoka marża, wzrost udziału na rynku, wzrost sprzedaży oraz zmniejszenie kosztów handlowych. Gdy celów jest dużo, należy przyjąć ich hierarchię. Działalność inwestycyjna ogranicza zyski firmy, ale jest także źródłem udziału w rynku. Często realizacja jednego celu ułatwia osiągnięcie drugiego. Warunkiem podniesienia standardów obsługi jest wcześniejsze poniesienie kosztów. Z kolei realizacja zysków umożliwia modernizację obiektów handlowych. Pracownicy przedsiębiorstwa powinni znać cele przyjęte przez firmę. Znajomość celów zwiększa skuteczność działania.

postheadericon Fale grawitacyjne

Co więcej, fale grawitacyjne mogą się rozchodzić w ośrodku, który pochłania wszystkie postacie promieniowania elektromagnetycznego. Podobnie jak promieniowanie rentgenowskie pozwala lekarzowi zajrzeć do wnętrza ciała pacjenta przez tkanki, które nie przepuszczają światła, tak fale grawitacyjne powinny umożliwić badaczom obserwację zjawisk astrofizycznych nie dających się zobaczyć w żaden inny sposób. Fal grawitacyjnych nie zarejestrowano dotąd bezpośrednio, niemniej obserwacje astronomiczne potwierdzają, że fale takie generowane są przez pary hipergęstych obiektów, jak gwiazdy neutronowe i czarne dziury, które poruszając się po spiralnej trajektorii, wzajemnie na siebie spadają. Plazma, która wypełniała Wszechświat w ciągu pierwszych 300 rys. lat jego istnienia, była nieprzezroczysta dla promieniowania elektromagnetycznego, gdyż morze subatomowych cząstek natychmiast rozpraszało emitowane wówczas fotony. To dlatego astronomom nie udaje się zaobserwować sygnału elektromagnetycznego wysłanego wcześniej niż mikrofalowe promieniowanie tła. Natomiast fale grawitacyjne mogły przemieszczać się w plazmie.

postheadericon Widmo promieniowania

WIDMO PROMIENIOWANIA RELIKTOWEGO wyznaczył w 1990 roku satelita COBE (Cosmic Background Explorer). Okazało się, że ma ono dokładnie taki charakter, jak przewidywano. To wspaniale osiągnięcie zostało jednak przysłonięte przez kolejne wielkie odkrycie. COBE zaobserwował w rozkładzie temperatury tego promieniowania niewielkie fluktuacje na poziomie jednej części na 100 tys., których obserwatorzy pracowicie poszukiwali przez przeszło 20 lat. Są one bowiem kluczem do rozwiązania zagadki pochodzenia struktury we Wszechświecie, czyli odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób z pierwotnej plazmy powstały galaktyki, gwiazdy i planety. Od tej pory naukowcy konstruują coraz to wymyślniejsze urządzenia do badania mikrofalowego promieniowania tła. Ukoronowaniem ich wysiłków było wystrzelenie w 2001 roku sondy WMAP (Wilkinson Microwave Anisotropy Probe), która okrąża Słońce w odległości około 1.5 min km od naszej planety. Dane dostarczone przez WMAP dowodzą, że fluktuacje temperatury układają się we wzór, który przewidziały teorie kosmologiczne: w pozornym chaosie gorące i zimne plamy na mapie rozkładu temperatury mają charakterystyczne rozmiary.

postheadericon Ryzyko posiadania firmy

Nieodłącznym elementem każdego przedsięwzięcia gospodarczego jest ryzyko. Całkowite jego wyeliminowanie nie jest możliwe. Podstawowym problemem dla przedsiębiorcy jest określenie źródeł ryzyka, jego wielkości oraz wpływu, jaki mieć ono może na prowadzoną działalność, a następnie podjęcie takich działań, by ten wpływ jak najbardziej zminimalizować.Zarządzanie działalnością gospodarczą zakresem swym obejmuje nie tylko procesy planowania i podejmowania decyzji – powinno również uwzględniać czynnik ryzyka. Każdy przedsiębiorca powinien traktować ryzyko jako nieodłączny element zarządzania i uwzględniać go zawsze przy podejmowaniu decyzji, zwłaszcza tych kluczowych dla firmy. Pomijanie czynnika ryzyka w zarządzaniu przedsiębiorstwem oznacza ni mniej, ni więcej, tylko oderwanie się od rzeczywistości. W naszych czasach ryzyko trzeba uznać za czynnik naturalny i powszechny w procesie zarządzania. Występuje ono we wszystkich rodzajach działalności: w gospodarce finansowej, materiałowej czy gospodarce środkami trwałymi, w pracach rozwojowych, procesach produkcji, sprzedaży i odtwarzania zużytych czynników produkcji Ryzyko rozumiane w ten sposób niemożliwe jest do zupełnego wyeliminowania z działalności gospodarczej.

postheadericon Działania menadżerskie

Głównym kierunkiem działań menadżerskich powinno być najpierw ustalenie zakresów występowania ryzyka oraz jego rozmiarów i wpływu na organizację, a później poszukiwanie takich optymalnych decyzji, które mogłyby w jak największym stopniu ograniczyć to ryzyko. Działania na tym obszarze mogą być źródłem umożliwiającym uzyskanie przewagi nad konkurencją, gdyż jej źródła tradycyjne (np. kapitał czy środki trwałe) nie pełnią już roli atutów, dających jakąś w miarę stabilną perspektywę realizacji obranej strategii zarządzania. Dlatego właśnie, aby podejmowane decyzje były słuszne i jak najbardziej trafne z punktu widzenie sytuacji przedsiębiorstwa, trzeba dążyć do ograniczenia ryzyka bądź nadania mu takiej formy użyteczności, by stało się ono zjawiskiem pozytywnym, a w ostateczności przynajmniej nieszkodliwym. Niedocenianie ryzyka oraz tak w dzisiejszych czasach powszechna nonszalancja w jego ocenie powodują, że planowanie jest bardzo niedoskonałe, co zresztą najczęściej prowadzi do powstawania planów zbyt optymistycznych i kończących się fiaskiem. Trzeba jednak zauważyć, że z kolei nadmierna ostrożność, przejawiająca się w zachowawczości, prowadzi do planowania nadmiernie pesymistycznego, a projekty tego typu – z racji konkurencji, mogącej się rozwijać szybciej – mają bardzo nikłe szanse powodzenia już w fazie początkowej.Warto jeszcze wspomnieć, jak ewoluowała definicji ryzyka na przestrzeni lat.

postheadericon Nieskończona przestrzeń

Sedno sprawy tkwi w tym, że w konsekwencji silnego zakrzywienia dodatkowe wymiary mają skończoną objętość, pomimo że rozciągają się w nieskończoność. A w jaki sposób nieskończona przestrzeń może mieć skończoną objętość? Wyobraźmy sobie, że wlewamy dżin do znajdującego się w kie Uszku bez dna martini. Promień tego kieliszka maleje odwrotnie proporcjonalnie do głębokości, do napełnienia go wystarczy więc w takim przypadku skończona ilość dżinu. Ze względu na krzywiznę kieliszka większość jego objętości znajduje się u góry. Jest to sytuacja bardzo podobna do tej, z jaką mamy do czynienia w modelu RandallSundruma. Objętość dodatkowych wymiarów przestrzennych skupia się wokół brany, na której się znajdujemy, co sprawia, że grawitony przez większość czasu muszą przebywać w pobliżu brany. Prawdopodobieństwo wykrycia grawitonu szybko maleje w miarę oddalania się od brany. W żargonie fizyków kwantowych oznacza to, że funkcja falowa grawitonu ma maksimum na branie efekt ten nosi nazwę lokalizacji grawitacji.

postheadericon Pomiary

Pomiary są niełatwe nawet w przypadku znacznie bliższej Wenus; podstawowym warunkiem ich powodzenia jest dokładna znajomość współrzędnych geograficznych miejsca obserwacji oraz precyzyjne wyznaczenie momentów czterech „kontaktów” planety ze Słońcem. (Pierwszy i drugi kontakt następują na początku zjawiska, kiedy dysk Wenus dotyka brzegu tarczy słonecznej najpierw od zewnątrz, a potem „od środka”; do trzeciego i czwartego kontaktu dochodzi pod koniec tranzytu). Potencjalne korzyści płynące z takich obserwacji były jednak ogromne. Dzięki trzeciemu prawu Keplera astronomowie znali już względne odległości planet od Słońca; na podstawie paralaksy Wenus mogli więc wyznaczyć paralaksę Słońca, której znajomość umożliwiała z kolei obliczenie odległości ZiemiaSłońce i rozmiarów całego Układu Słonecznego. Niestety, wyniki obserwacji tranzytu z 1761 roku nie były wystarczająco dokładne: zmierzone wartości paralaksy słonecznej wahały się od 8.3 do 10.6 sekundy łuku. Pomiary z 1769 roku miały już znacznie mniejszy rozrzut: od 8.43 do 8.8 sekundy łuku, co oznaczało, że długość jednostki astronomicznej jest nie mniejsza niż 149 i nie większa niż 156 min km

postheadericon Geolodzy

Geolodzy nazywają te śladowe pierwiastki niemieszalnymi, gdyż nie wpasowują się dobrze w strukturę krystaliczną minerałów tworzących zazwyczaj skały. Obecność skal bogatych w KREEP świadczy, że wczesny Księżyc przeszedł fazę intensywnego topnienia i różnicowania, w wyniku czego pierwiastki niemieszalne skupiły się w stopionej części krystalizującego się układu. Dzięki sondzie Lunar Prospector wiemy, że największe koncentracje KREEP występują na Oceanie Burz, aczkolwiek przyczyna tego faktu pozostaje nieznana. Sondy księżycowe potwierdziły także, że na obszarach jego lądów dominuje anortozyt skala magmowa składająca się głównie ze skalenia, zawierająca duże ilości wapnia i glinu. Skały takie powstały we wczesnym okresie istnienia Księżyca, kiedy to cała jego zewnętrzna warstwa znajdowała się w stanie płynnym; odznaczający się niską gęstością anortozyt unosił się na powierzchni oceanu magmy.Chociaż naukowcy na podstawie próbek zebranych przez misje Apollo już wcześniej podejrzewali, że była taka faza w dziejach Księżyca, jednak ostateczny dowód przyniosły dopiero dane dostarczone przez Clementine i Lunar Prospector. Wykazały one, że znaczne ilości anortozytu pokrywają cały glob. Ponieważ jedynym źródłem ciepła, które roztopiło cały Księżyc, mogła być gwałtowna akumulacja drobnych ciał, obecność w skorupie dużej ilości anortozytu potwierdza teorię, wedle której Księżyc powstał ze szczątków kolizji planetarnej. Wyjaśniono również jedno z bardziej zagadkowych odkryć misji Apollo niezwykle dużą zawartość tytanu w bazaltach występujących na obszarach mórz, zebranych podczas pierwszego lądowania astronautów z Apollo 11. Księżycowi geolodzy stanęli przed karkołomnym zadaniem wytłumaczenia, w jaki sposób bogata w tytan bardzo gęsta magma mogła przebić się przez rzadszą skorupę anortozytową. Clementine i Lunar Prospector pokazały, że bogata w tytan lawa w rzeczywistości występuje na Księżycu dość rzadko.

postheadericon Konstruktorzy LIGO

JAKBY MAŁO BYŁO KŁOPOTÓW, konstruktorzy LIGO muszą pogodzić się z faktem, że zwierciadła instrumentu wpadają w wibracje z różnych powodów, i to zupełnie nie związanych z supernowymi, gwiazdami neutronowymi czy czarnymi dziurami. Ciepło sprawia, że cząsteczki w materiale tworzącym zwierciadła i ich zawieszenie wpadają w chaotyczne drgania. Ten tzw. szum termiczny może zagłuszyć fale grawitacyjne o częstościach w zakresie 50200 Hz. Na wyższych częstościach sygnał interferometru zdominowany jest przez szum kwantowy lasera, co powoduje, że z każdą sekundą zmienia się liczba fotonów docierających do detektorów. „Można zwiększyć moc wiązki laserowej, tak by otrzymać sygnał mocniejszy od tego szumu wyjaśnia Norna Robertson, jeden z projektantów GEO. Jeśli jednak światło laserowe przekroczy pewien próg natężenia, wtedy siła odrzutu odbijanych fotonów rozhuśta w nieprzewidywalny sposób zwierciadła interferometru.” Obecnie największym problemem są szumy na niskich częstościach, spowodowane nieustającym drżeniem naszej planety. „Na 100 Hz powierzchnia podnosi się i opada o około 10~u m wyjaśnia Raab.

postheadericon Globalizacja

Pod pojęciem globalizacji kryje się nie tylko jednoczenie świata, lecz także wiele innych terminów i znaczeń. Na pewno każdy z nas niemalże codziennie styka się z pojęciem globalizacji. Jest ono obecne zwłaszcza w mediach – radiu, telewizji oraz gazetach, jak również coraz częściej w życiu codziennym. Pojęcie globalizacji, jak sama nazwa wskazuje, oznacza przede wszystkim połączenie regionów całego globu. Jest to połączenie w różnych aspektach – kulturowym, kiedy to części świata przenikają się pod względem językowym, muzycznym, wymieniają się modą na stroje oraz przekazują inne wytwory kultury, takie jak przedmioty, naczynia, rysunki itp. Globalizacja następuje także na płaszczyźnie zainteresowań – ludzie w różnych zakątkach świata przekazują sobie modę na poszczególne ekranizacje filmowe, książki oraz przede wszystkim ubrania. Ponadto, najbardziej popularną formą łączności ogólnoświatowej, która stała się swoistym wyznacznikiem słowa „globalizacja” jest moda na jedzenie. Za sprawą różnych przekaźników informacji (głównie są to media) potrawy, które są znane i lubiane w jednym państwie z niezwykłą, wręcz zawrotną szybkością, znajdują swych zwolenników w innych krajach.