Promienie dysków

Dzięki takim oszacowaniom stwierdzono, że promienie dysków mieszczą się w zakresie od 100 do 1000 j.a. (jednostka astronomiczna jest zdefiniowana jako średnia odległość Ziemi od Słońca i wynosi 149 600 000 km), czyli są od 20 do 200 razy większe od promienia orbity Jowisza. Badania widmowe prowadzą do wniosku, że skład chemiczny pyłu w dyskach pozaslonecznych przypomina skład komet okrążających Słońce. Widmo dysku pozwala także wnioskować o jego strukturze. Dyski zaobserwowane przez IRAS nie mają jednolitej temperatury. Ich wewnętrzne części, leżące blisko gwiazdy, są gorętsze od części zewnętrznych. Nie znaleziono w nich jednak pyłu o temperaturze większej od 200 K. Gdyby dysk rozciągał się aż do samej gwiazdy, owa graniczna temperatura byłaby znacznie wyższa. Tak więc wydaje się, że w większości przypadków bliskie otoczenie centralnej gwiazdy jest wolne od pyłu (jej pyłowy dysk ma w centrum „dziurę”). „Centralne dziury”, których istnienie wydedukowano z obserwacji widmowych, dostarczyły astronomom pierwszych wskazówek przemawiających za tym, że w pyłowych dyskach kryją się niewidoczne dla nas planety.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)