Fizycy

Fizycy zwykli patrzeć na astronomów z góry. Zafascynowani niezwykłą precyzją pomiarów w elektrodynamice kwantowej, fizyce jądrowej czy ciele stałym, w których wyniki często podawane są z dziewięcioma czy dziesięcioma cyframi znaczącymi, niełatwo przyznawali obserwacjom nieba równy status. Jeszcze kilka lat temu podstawowe parametry w kosmologii, jak skale odległości, wiek czy tempo rozszerzania się Wszechświata (stała Hubble’a), były znane z dokładnością do kilkudziesięciu procent, a średnia gęstość materii z dokładnością zaledwie do czynnika kilkadziesiąt! Ale fantastyczny rozwój technik obserwacyjnych zmienił tę sytuację. Dziś radiowe obserwacje pulsarów skutecznie rywalizują z laboratoryjnymi zegarami atomowymi o miano najdokładniejszych wzorców czasu, a obserwacje mikrofalowego promieniowania tła, odkrytego w połowie lat sześćdziesiątych, osiągnęły zapierającą dech w piersiach precyzję. Już uzyskane na początku lat dziewięćdziesiątych przez satelitę COBE (Cosmic Background Explorer) widmo tego promieniowania stanowiło najdoskonalsze z dostępnych obserwacyjnie widm ciała doskonale czarnego.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)