Księżyc

Gdy 400 lat temu astronomowie po raz pierwszy spojrzeli na Księżyc przez teleskop, stwierdzili, że jego powierzchnię stanowią głównie dwa rodzaje terenujasne, nierówne, gęsto pokryte kraterami wyżyny i ciemne niziny z nielicznymi kraterami (w języku polskim wyżyny te nazywa się lądami przyp. red.). Galileusz, wynalazca teleskopu, nazwał ciemniejsze, gładkie obszary nizinne maria (po łacinie morza). Jedną z największych niespodzianek ery kosmicznej okazały się wykonane w 1959 roku przez radziecki statek Łuna 3 zdjęcia nigdy dotąd nieoglądanej przez człowieka odwrotnej strony Księżyca. Zobaczono na nich, że nie ma tam prawie w ogóle ciemnych mórz, które dominują po widocznej stronie. Chociaż od tego czasu powstało kilka teorii usiłujących wytłumaczyć tak diametralnie odmienne ukształtowanie powierzchni obu stron Księżyca, zagadka ta do dziś pozostaje nierozwiązana. Analizy księżycowego gruntu i skal przywiezionych na Ziemię przez astronautów ze statków Apollo i bezzalogowe łàdowniki Łuna umożliwiły badaczom wgląd w ewolucję naszego satelity.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)