Artykuły

Choć wydaje się dziwne, że niektóre cząstki powinny być uwięzione w ścianie, podobne zjawiska są dość powszechne. Na przykład elektrony w miedzianym drucie mogą się poruszać tylko w jednym wymiarze wzdłuż drutu i nie przenikają do otaczającej trójwymiarowej przestrzeni. Podobnie fale na wodzie przemieszczają się głównie na powierzchni oceanu, a nie w całej jego objętości. Opisywany tu scenariusz, w którym wszystkie cząstki z wyjątkiem grawitonów są uwięzione w ścianie, jest naturalną konsekwencją teorii strun. Jednym z głównych osiągnięć tej teorii, dzięki którym przełom stał się możliwy, było zdanie sobie sprawy z istnienia takich „ścian”, określanych jako Dbrany („brana” pochodzi od końcówki słowa „membrana”, a „D” od „Dirichleta”, czyli od matematycznej własności takich „bran”). Dbrany mają dokładnie wymagane własności: cząstkielektrony i fotony są reprezentowane przez bardzo krótkie struny, których końce muszą być przytwierdzone do Dbrany. Natomiast grawitony są małymi zamkniętymi strunami, mogącymi się przemieszczać we wszystkich wymiarach, gdyż nie mają końców zakotwiczających je w Dbranie.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)