Fala podstawowa

W momencie rekombinacji fala podstawowa jest zamrożona w fazie, w której grawitacja wzmacnia stopień sprężenia gęstszych obszarów. Jednak pierwszy wyższy ton harmoniczny, o długości fali równej połowie długości fali podstawowej, zostaje złapany w fazie przeciwnej. Grawitacja usiłuje ścisnąć plazmę, a ciśnienie gazu usiłuje go rozprężyć. W rezultacie fluktuacje temperatury wywoływane tym alikwotem są słabsze od wywoływanych przez falę podstawową. Efekt ten wyjaśnia, dlaczego drugie maksimum w widmie mocy jest mniejsze od pierwszego. Porównując amplitudy tych maksimów, kosmolodzy mogą oszacować, jak silna była we wczesnym Wszechświecie grawitacja w porównaniu z ówczesnym ciśnieniem promieniowania. Takie pomiary dowodzą, że gęstość energii barionów w momencie rekombinacji była w przybliżeniu taka sama jak gęstość energii fotonów. Bariony stanowią zatem około 5% dzisiejszej gęstości krytycznej. Ten wynik pozostaje w fantastycznej zgodności z gęstością barionów uzyskaną na podstawie badań syntezy lekkich pierwiastków w reakcjach jądrowych, jakie zachodziły w pierwszych trzech minutach po Wielkim Wybuchu.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)