Okres własnego dzieciństwa

Okazało się, że jej rodzice rozstali się na krótko po jej narodzinach (jako trzeciego dziecka w rodzinie), i że dorastała ona u ciotki, ponieważ matka po rozstaniu z mężem „nie miała nerwów” do dziecka. Pani Kucharskiej udało się w tym czasie zbudować dobry związek z matką, dlatego też nie przyszło jej na myśl, że to ona nieświadomie, poprzez swoje dziecko, krzyczy o miłość i poczucie bezpieczeństwa. Jej dziecko wylewało, zamiast niej, łzy duszy z dzieciństwa. Podobnie jak przed laty, kiedy pani Kucharska jako dziecko „rozumiała”, że rodzice się rozstali i dlatego jej matka miała dla niej za mało czasu i energii, również teraz natychmiast zrozumiała swojego męża i wzięła całą odpowiedzialność na siebie. Zrozumienie dla innych stanowiło u niej możliwość ochrony przed nieznośnymi ranami własnej duszy: „To, co rozumiem, już mnie nie boli”. Kiedy pani Kucharska mogła ponownie przeżyć swoje dawne uczucia w obecnej sytuacji, jej „zamurowane”, ale nie wyleczone rany dały znowu znać o sobie. A kiedy przemogła się i pozwoliła sobie na łzy i smutek z powodu swojego losu, jej dziecko znacznie się uspokoiło. Dusza matki miała szansę na wyleczenie, dlatego dusza dziecka została uchroniona od długotrwałych ran.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)