SPOSOBY STOSOWANIA

Widzi on mianowicie następujące główne sposoby stosowania tego roz­różnienia: nieformalne zachowanie to tyle co 1) zachowanie się podwład­nych różne od tego, czego od nich oczekują przełożeni, 2) bez związku z celami instytucji, 3) nieoczekiwane i niezamierzone, 4) realne w odróż­nieniu od formalnego, które jest — w przekonaniu autorów stosujących to rozróżnienie — zawsze nierzeczywiste [Mouzelis 1967, s. 147 i nast.]. Mimo swego pesymizmu co do przydatności rozróżniania między or­ganizacją formalną i nieformalną (którego to pesymizmu osobiście nie podzielam) Mouzelis daje własne określenie organizacji nieforr malnej (dość bliskie, jak się zdaje rozróżnienia, którym sam się posługu­ję). „Organizacja nieformalna”, pisze on „odnosi się głównie do wartości i wzorów zachowania się nie narzuconych przez formalne reguły i wy­tyczne, lecz kształtujących się w naturalny sposób w interakcjach” (we wzajemnym oddziaływaniu na siebie) „między ludźmi”, podczas gdy or­ganizacja formalna „odnosi sią do oficjalnych reguł i do zachowań się przez nie ustalonych” [tamże, s. 101].

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)