W DYNAMICZNYM UJĘCIU

W swym dynamicznym ujęciu J. Kurnal jako jedyną (a może tylko jako główną) przyczynę „nieformalnego działania” pracow­nika wskazuje „brak zaspokojenia jego niektórych potrzeb w ra­mach struktury formalnej instytucji, której jest uczestnikiem” [tamże]. Aby to określenie nie budziło wątpliwości, trzeba, jak mi się wydaje, dość szeroko potraktować „brak zaspokojenia po­trzeb”, obejmując nim m. in. także sytuację, w której uczestnicy instytucji zachowują się niezgodnie z przepisami, aby zwiększyć indywidualnie dla każdego z nich korzystną różnicę między swy­mi świadczeniami na rzecz instytucji i tym, co od niej w zamian za te świadczenia otrzymują. Tak uzyskaną nadwyżkę korzyści może oczywiście taki uczestnik zużyć na zaspokojenie swoich do­datkowych potrzeb już poza „ramami struktury formalnej”. Wydaje mi się jednak, że wskazana tu przyczyna „nieformalnego działania” — dość chyba w praktyce pospolita — tak znacznie różni się od wskazanej przez J. Kurnala, że zamiast rozszerzać pojęcie „braku zaspokojenia potrzeb”, lepiej wskazać ją jako od­dzielną przyczynę.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących edukacji. Wpisy, które tutaj zamieszczam mam nadzieję, że Cie zainteresują i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)